Błędy w relacjach partnerskich.
Czasami sami prowokujemy przerwę w stosunkach, które cenimy. Jakich błędów należy unikać, aby uratować miłość? Niezależnie od tego, czy jesteśmy w bliskim związku z kimś, czy nie, nasze szczęście nie zależy wyłącznie od tych okoliczności. Ale jeśli związek nadal istnieje, na pewno czujemy się szczęśliwsi. Relacje, które rozwijają się niezupełnie w sposób, który chcielibyśmy poprawić, nie są zbyt trudne, szczególnie jeśli para nie ma długiego stażu. Dopóki konsekwencje naszych błędów nie osiągną destrukcyjnej skali, mamy szansę je skorygować.
- Myślisz, że twój partner nigdzie się nie odejdzie. W miarę rozwoju relacji, coraz częściej bierzemy udział partnera w naszym życiu za pewnik. Oznaki zwracania uwagi na siebie nawzajem na samym początku, niespodzianki i inne przyjemne drobiazgi stopniowo znikają. Z jednej strony sugeruje to, że związek staje się coraz bardziej dojrzały. Ale z drugiej strony, tęsknota za pięknym romantycznym okresem może przyćmić wartość, która w rzeczywistości utrzymuje związek razem. W takich chwilach warto wymyślić, jak wyglądałoby moje życie, gdyby było inaczej. Na przykład bez mojego partnera. Wyobraź sobie, jak byś żył gdybyś naprawdę się rozstał? Co zrobisz? Czy wpłynie to na twoje samopoczucie i twoje pomysły na szczęśliwą przyszłość? Te fantazje pomogą zachować relacje. Bardziej dobitnie odczujesz te uczucia, które was łączą i które prawdopodobnie zmąciły twoje poczucie stabilności. Powinieneś to zrobić ponieważ byliście razem przez długi czas, narodziło się uczucie, zainteresowanie partnerem, niepokój o niego i cały zakres twoich osobistych doświadczeń. Bardzo ważne jest, aby ich słuchać. Mogą być dla Ciebie pewnym przewodnikiem. Często przestajemy dostrzegać i doceniać naszych bliskich tylko dlatego, że jesteśmy do nich przyzwyczajeni i myślimy, że zawsze tak będzie. Ale jeśli (choć nieświadomie) przekażesz swoją obojętność partnerowi, prędzej czy później zacznie szukać rekompensaty dla twojej niedostatecznej opieki i uwagi poza waszymi relacjami.
- Myślisz, że partner opuści cię. Bycie nieuważnym w stosunku do partnera jest złym sposobem na życie, ale druga skrajność jest również bezproduktywna dla relacji. Kiedy jesteś zbyt przywiązana do niego i myślisz tylko o jednym: czy on mnie kocha? Czy ceni nasz związek? Ludzie, którzy są zbyt zależni od uwagi innej osoby, mogą odstraszyć tych, którzy są z nimi, przez nadmierną potrzebę miłości i jej potwierdzenia. Po zdefiniowaniu granic związku i zdefiniowaniu wzajemnych zobowiązań, nie ma potrzeby ciągłego zastanawiania się, czy partner nie jest obojętny. Nawet jeśli twój związek dopiero się rozwija i jest jeszcze za wcześnie, aby mówić o obowiązkach, możesz sam ocenić, jak szczera jest druga osoba. Niezależnie od tego, czy interesujesz się swoim życiem, jak przyjazny i uważny jest Twój nastrój, czy Twoje gusty i pragnienia są brane pod uwagę. Te i inne oznaki pomogą rozwiać twój niepokój o uczucia i intencje partnera.
- Ignorujesz granice osobistej przestrzeni pary. Wśród par zawsze istnieją sekrety, które łączą partnerów.A i bardzo ważne jest, aby partnerzy szanowali tę własną intymną przestrzeń. Poświęcając innym ludziom niektóre szczegóły życia prywatnego, ryzykujemy zranienie uczuć ukochanej osoby i podważanie jej zaufania do nas. Jeśli ujawnisz osobie postronnej jakąś tajemnicę twojego partnera i informacje dotrą do niego, On może nawet nie wiedzieć, że stałeś się źródłem plotki, ale poczuje urazę i upokorzenie. Zaczniesz współczuć mu i będziesz cierpieć z powodu tego , że kiedyś otworzyłeś się tematy, których nie powinieneś dotykać. Te doświadczenia mogą być długie i bolesne, ale niestety, nie rozwiążą problemu relacji w żaden sposób.
- Skarżysz się na swojego partnera każdemu, ale nie jemu. Ci z nas, którzy mają długotrwałe relacje, z reguły mają jasne wyobrażenie o tym, co chcieliby "poprawić" w swoim partnerze. Nie jest to niczym zaskakującym, ponieważ nie ma doskonałych ludzi. Problem powstaje, jeśli zdecydujemy się omówić listę roszczeń nie z partnerem, ale z kimś, kto jest gotowy z tobą sympatyzować. Poza tym, że będzie to ujawnianie osobistych tajemnic, to sama taka strategia poprawienia relacji jest destrukcyjna. W końcu partner może nie być świadomy istoty twoich roszczeń. Więc może zaczniesz dzielić się z nim swoimi pomysłami? Przy okazji, ciągle zwracając uwagę na to, czego nie lubisz, ryzykujesz, nie zauważysz czegoś dobrego w ukochanej osobie. Niechciane cechy lub nawyki, na których się zwykle skupiasz, nie znikają. Więc jeśli jesteś zbyt skupiony na tym co cię denerwuje, w końcu znajdziesz tylko powody do irytacji.
- Zwalczaj niezadowolenie. Dostrzeżenie przyczyny wzajemnej irytacji w długotrwałych relacjach jest łatwe, pytanie brzmi, w jaki sposób zdecydujemy się coś z tym zrobić. Być może jednym z najbardziej niebezpiecznych sposobów radzenia sobie z irytacją jest udawanie, że nic się nie dzieje. Może się wydawać, że dużo bezpieczniej jest ukryć niezadowolenie, ale tak nie jest. Bez powiedzenia o tym co faktycznie czujemy, ryzykujemy utratę zaufania i możliwość szczerej rozmowy. Co więcej, niewypowiedziane podrażnienie trafia do sfery podświadomości. A potem, jak gdyby przez przypadek, zapomnieliśmy zadzwonić do partnera lub spełnić jego ważną prośbę. Działania te nie odpowiadają naszym intencjom, ale za nimi mogą być emocje wymuszone ze świadomości. Dlatego jeśli nagle zauważysz, że takie wydarzenia zaczynają dziać się z tobą, osobą w zasadzie uważną i zorganizowaną, powinnaś pomyśleć o tych ukrytych przyczynach. I znajdź siłę, by szczerze omówić je ze swoim partnerem.
- Masz stałe wątpliwości. Czy często martwisz się perspektywą swojego związku? Czy boisz się dziwić, powiedzieć lub zrobić coś nie tak? Czy widzisz w swoim partnerze wyłącznie zmęczone oznaki uwagi, zaniedbujesz siebie, czujesz niechęć do utrzymywania związku? Jeśli lęk wyprzedza cię zbyt często, ryzykujesz dwie rzeczy naraz. Po pierwsze, własny komfort i utratę pewności siebie. Po drugie, gdy ciągle zastanawiasz się nad różnymi opcjami rozwoju zdarzeń i opracowujesz plan działania, mimowolnie obciążasz swoje relacje własnym lękiem. Partner może odczuwać twoje wątpliwości i niezdecydowanie, traktując je nie jako strach przed jego utratą , ale jako niechęć do pójścia dalej w relacji. A w tym przypadku szybka separacja z partnerem,może stać się bardzo prawdopodobną perspektywą.
- Nie traktujesz partnera wystarczająco poważnie. Jakie miejsce przypisujesz swojemu partnerowi w systemie twoich priorytetów? Czy twoje dzieci są na pierwszym miejscu? A praca oczywiście jest najważniejsza? Oczywiście zawsze możesz znaleźć logiczne i zrozumiałe wyjaśnienie. Dzieci rosną szybko i chcesz spędzać z nimi więcej czasu, aw pracy jesteś po prostu rozrywana. Ale czas płynie, dzieci dorastają, ludzie biznesu prędzej czy później przechodzą na emeryturę, a partnerzy, którzy nie czują własnej wartości i znaczenia w związkach, z reguły opuszczają ten związek. Ponieważ być na ostatnim miejscu, nikt nie lubi.
- Przestałaś wierzyć w partnera. Utrata pracy, problemy zdrowotne lub śmierć przyjaciół lub krewnych. Każdy z nas od czasu do czasu upada i żałuje. Kiedy jedno z dwojga napotyka trudności, staje się wyzwaniem dla drugiego. Wydaje się, że to co jest wymagane, jest oczywiste: dać wsparcie i zachęcić swojego partnera. Ale jeśli jesteś przyzwyczajony do tego, że to twój partner jest twoim wsparciem, trudno jest poradzić sobie z własnym lękiem i manifestować prawdziwy, a nie fałszywy optymizm. Kiedy partner nadal pozostaje przygnębiony i bezczynny, zaczynasz już wątpić, czy jest on w stanie wyjść z trudnej sytuacji. Niemniej jednak niezwykle ważne jest, aby cały czas szczerze wierzyć, że kłopoty się skończą. Wasze wsparcie i silne przekonanie, że partner z pewnością sobie poradzi, nie tylko pomogą złagodzić jego ból, ale również stają się koniecznym bodźcem dla niego, aby znaleźć w sobie siłę i przezwyciężyć problemy.
- Przestałaś wierzyć w swój związek. Oprócz problemów napotykanych przez każdego z partnerów z osobna, para jako całość może również napotkać trudności. Lista powodów, dla których możemy stracić nadzieję na przyszłość naszego związku, jest długa. Od banalnego nieporozumienia i różnicy zdańi do czyjejś zdrady. Ale jeśli pozwolisz sobie na poddanie się, niezależnie od tego, co dokładnie się stało, zamkniesz swoją szansę nawiązania emocjonalnego połączenia z osobą, która od dłuższego czasu była dla ciebie droga. Zainwestowaliście wiele w tę relację, nie pozwólcie, by rozpacz zepsuła ją w jednej chwili. Poczucie beznadziei jest często wynikiem całego zestawu irracjonalnych przekonań, takich jak: "jeśli teraz jest źle, już zawsze będzie źle", "życie powinno być radosne i przyjemne", "drobne nieporozumienia mówią wszystko o prawdziwych problemach". Powstrzymaj się za każdym razem, gdy tylko takie przekonania próbują opanować twoje myśli i powstrzymają je. Wtedy łatwiej będzie skupić się na pozytywnych aspektach twojego związku, a nie na negatywnych.>>>>TomaszSarbiewski<<<<
- Myślisz, że twój partner nigdzie się nie odejdzie. W miarę rozwoju relacji, coraz częściej bierzemy udział partnera w naszym życiu za pewnik. Oznaki zwracania uwagi na siebie nawzajem na samym początku, niespodzianki i inne przyjemne drobiazgi stopniowo znikają. Z jednej strony sugeruje to, że związek staje się coraz bardziej dojrzały. Ale z drugiej strony, tęsknota za pięknym romantycznym okresem może przyćmić wartość, która w rzeczywistości utrzymuje związek razem. W takich chwilach warto wymyślić, jak wyglądałoby moje życie, gdyby było inaczej. Na przykład bez mojego partnera. Wyobraź sobie, jak byś żył gdybyś naprawdę się rozstał? Co zrobisz? Czy wpłynie to na twoje samopoczucie i twoje pomysły na szczęśliwą przyszłość? Te fantazje pomogą zachować relacje. Bardziej dobitnie odczujesz te uczucia, które was łączą i które prawdopodobnie zmąciły twoje poczucie stabilności. Powinieneś to zrobić ponieważ byliście razem przez długi czas, narodziło się uczucie, zainteresowanie partnerem, niepokój o niego i cały zakres twoich osobistych doświadczeń. Bardzo ważne jest, aby ich słuchać. Mogą być dla Ciebie pewnym przewodnikiem. Często przestajemy dostrzegać i doceniać naszych bliskich tylko dlatego, że jesteśmy do nich przyzwyczajeni i myślimy, że zawsze tak będzie. Ale jeśli (choć nieświadomie) przekażesz swoją obojętność partnerowi, prędzej czy później zacznie szukać rekompensaty dla twojej niedostatecznej opieki i uwagi poza waszymi relacjami.
- Myślisz, że partner opuści cię. Bycie nieuważnym w stosunku do partnera jest złym sposobem na życie, ale druga skrajność jest również bezproduktywna dla relacji. Kiedy jesteś zbyt przywiązana do niego i myślisz tylko o jednym: czy on mnie kocha? Czy ceni nasz związek? Ludzie, którzy są zbyt zależni od uwagi innej osoby, mogą odstraszyć tych, którzy są z nimi, przez nadmierną potrzebę miłości i jej potwierdzenia. Po zdefiniowaniu granic związku i zdefiniowaniu wzajemnych zobowiązań, nie ma potrzeby ciągłego zastanawiania się, czy partner nie jest obojętny. Nawet jeśli twój związek dopiero się rozwija i jest jeszcze za wcześnie, aby mówić o obowiązkach, możesz sam ocenić, jak szczera jest druga osoba. Niezależnie od tego, czy interesujesz się swoim życiem, jak przyjazny i uważny jest Twój nastrój, czy Twoje gusty i pragnienia są brane pod uwagę. Te i inne oznaki pomogą rozwiać twój niepokój o uczucia i intencje partnera.
- Ignorujesz granice osobistej przestrzeni pary. Wśród par zawsze istnieją sekrety, które łączą partnerów.A i bardzo ważne jest, aby partnerzy szanowali tę własną intymną przestrzeń. Poświęcając innym ludziom niektóre szczegóły życia prywatnego, ryzykujemy zranienie uczuć ukochanej osoby i podważanie jej zaufania do nas. Jeśli ujawnisz osobie postronnej jakąś tajemnicę twojego partnera i informacje dotrą do niego, On może nawet nie wiedzieć, że stałeś się źródłem plotki, ale poczuje urazę i upokorzenie. Zaczniesz współczuć mu i będziesz cierpieć z powodu tego , że kiedyś otworzyłeś się tematy, których nie powinieneś dotykać. Te doświadczenia mogą być długie i bolesne, ale niestety, nie rozwiążą problemu relacji w żaden sposób.
- Skarżysz się na swojego partnera każdemu, ale nie jemu. Ci z nas, którzy mają długotrwałe relacje, z reguły mają jasne wyobrażenie o tym, co chcieliby "poprawić" w swoim partnerze. Nie jest to niczym zaskakującym, ponieważ nie ma doskonałych ludzi. Problem powstaje, jeśli zdecydujemy się omówić listę roszczeń nie z partnerem, ale z kimś, kto jest gotowy z tobą sympatyzować. Poza tym, że będzie to ujawnianie osobistych tajemnic, to sama taka strategia poprawienia relacji jest destrukcyjna. W końcu partner może nie być świadomy istoty twoich roszczeń. Więc może zaczniesz dzielić się z nim swoimi pomysłami? Przy okazji, ciągle zwracając uwagę na to, czego nie lubisz, ryzykujesz, nie zauważysz czegoś dobrego w ukochanej osobie. Niechciane cechy lub nawyki, na których się zwykle skupiasz, nie znikają. Więc jeśli jesteś zbyt skupiony na tym co cię denerwuje, w końcu znajdziesz tylko powody do irytacji.
- Zwalczaj niezadowolenie. Dostrzeżenie przyczyny wzajemnej irytacji w długotrwałych relacjach jest łatwe, pytanie brzmi, w jaki sposób zdecydujemy się coś z tym zrobić. Być może jednym z najbardziej niebezpiecznych sposobów radzenia sobie z irytacją jest udawanie, że nic się nie dzieje. Może się wydawać, że dużo bezpieczniej jest ukryć niezadowolenie, ale tak nie jest. Bez powiedzenia o tym co faktycznie czujemy, ryzykujemy utratę zaufania i możliwość szczerej rozmowy. Co więcej, niewypowiedziane podrażnienie trafia do sfery podświadomości. A potem, jak gdyby przez przypadek, zapomnieliśmy zadzwonić do partnera lub spełnić jego ważną prośbę. Działania te nie odpowiadają naszym intencjom, ale za nimi mogą być emocje wymuszone ze świadomości. Dlatego jeśli nagle zauważysz, że takie wydarzenia zaczynają dziać się z tobą, osobą w zasadzie uważną i zorganizowaną, powinnaś pomyśleć o tych ukrytych przyczynach. I znajdź siłę, by szczerze omówić je ze swoim partnerem.
- Masz stałe wątpliwości. Czy często martwisz się perspektywą swojego związku? Czy boisz się dziwić, powiedzieć lub zrobić coś nie tak? Czy widzisz w swoim partnerze wyłącznie zmęczone oznaki uwagi, zaniedbujesz siebie, czujesz niechęć do utrzymywania związku? Jeśli lęk wyprzedza cię zbyt często, ryzykujesz dwie rzeczy naraz. Po pierwsze, własny komfort i utratę pewności siebie. Po drugie, gdy ciągle zastanawiasz się nad różnymi opcjami rozwoju zdarzeń i opracowujesz plan działania, mimowolnie obciążasz swoje relacje własnym lękiem. Partner może odczuwać twoje wątpliwości i niezdecydowanie, traktując je nie jako strach przed jego utratą , ale jako niechęć do pójścia dalej w relacji. A w tym przypadku szybka separacja z partnerem,może stać się bardzo prawdopodobną perspektywą.
- Nie traktujesz partnera wystarczająco poważnie. Jakie miejsce przypisujesz swojemu partnerowi w systemie twoich priorytetów? Czy twoje dzieci są na pierwszym miejscu? A praca oczywiście jest najważniejsza? Oczywiście zawsze możesz znaleźć logiczne i zrozumiałe wyjaśnienie. Dzieci rosną szybko i chcesz spędzać z nimi więcej czasu, aw pracy jesteś po prostu rozrywana. Ale czas płynie, dzieci dorastają, ludzie biznesu prędzej czy później przechodzą na emeryturę, a partnerzy, którzy nie czują własnej wartości i znaczenia w związkach, z reguły opuszczają ten związek. Ponieważ być na ostatnim miejscu, nikt nie lubi.
- Przestałaś wierzyć w partnera. Utrata pracy, problemy zdrowotne lub śmierć przyjaciół lub krewnych. Każdy z nas od czasu do czasu upada i żałuje. Kiedy jedno z dwojga napotyka trudności, staje się wyzwaniem dla drugiego. Wydaje się, że to co jest wymagane, jest oczywiste: dać wsparcie i zachęcić swojego partnera. Ale jeśli jesteś przyzwyczajony do tego, że to twój partner jest twoim wsparciem, trudno jest poradzić sobie z własnym lękiem i manifestować prawdziwy, a nie fałszywy optymizm. Kiedy partner nadal pozostaje przygnębiony i bezczynny, zaczynasz już wątpić, czy jest on w stanie wyjść z trudnej sytuacji. Niemniej jednak niezwykle ważne jest, aby cały czas szczerze wierzyć, że kłopoty się skończą. Wasze wsparcie i silne przekonanie, że partner z pewnością sobie poradzi, nie tylko pomogą złagodzić jego ból, ale również stają się koniecznym bodźcem dla niego, aby znaleźć w sobie siłę i przezwyciężyć problemy.
- Przestałaś wierzyć w swój związek. Oprócz problemów napotykanych przez każdego z partnerów z osobna, para jako całość może również napotkać trudności. Lista powodów, dla których możemy stracić nadzieję na przyszłość naszego związku, jest długa. Od banalnego nieporozumienia i różnicy zdańi do czyjejś zdrady. Ale jeśli pozwolisz sobie na poddanie się, niezależnie od tego, co dokładnie się stało, zamkniesz swoją szansę nawiązania emocjonalnego połączenia z osobą, która od dłuższego czasu była dla ciebie droga. Zainwestowaliście wiele w tę relację, nie pozwólcie, by rozpacz zepsuła ją w jednej chwili. Poczucie beznadziei jest często wynikiem całego zestawu irracjonalnych przekonań, takich jak: "jeśli teraz jest źle, już zawsze będzie źle", "życie powinno być radosne i przyjemne", "drobne nieporozumienia mówią wszystko o prawdziwych problemach". Powstrzymaj się za każdym razem, gdy tylko takie przekonania próbują opanować twoje myśli i powstrzymają je. Wtedy łatwiej będzie skupić się na pozytywnych aspektach twojego związku, a nie na negatywnych.>>>>TomaszSarbiewski<<<<
