Oczy otwarte

Osoby, które wychowywały się w rodzinach, gdzie był alkohol i przemoc, albo doświadczały nadużyć ze strony opiekunów, najczęściej są odcięte od uczuć związanych z tymi przeżyciami. Przychodząc na terapię mówią zwykle że, nic albo niewiele pamiętają ze swojego wczesnego dzieciństwa lub nie wiedzą , które wspomnienia są prawdziwe. Zwłaszcza gdy dotyczą rzeczy trudnych np. molestowania seksualnego przez rodzica. Nieprzeżyte i nieuświadomione uczucia związane z wypartą traumą powodują że, ta trauma może być powtarzana w dorosłości. Np. nieświadomy lęk przed bliskością lub jej utratą będzie powodował lęk przed nawiązywaniem i pozostwaniem w trwałym związku. Dopiero po upływie pewnego czasu, gdy osoby te poczują się bezpieczniej, zaczynają powracać do nich wspomnienia i związane z nimi uczucia. Są one zazwyczaj bardzo silne. Często pojawiają się skrajne emocje: złości, wstydu, poczucia winy, gniewu. Przeżycie tych uczuć w bezpiecznej i życzliwej atmosferze terapeutycznej, pomaga się od nich ...

Popełniłem kiedyś artykulik dotyczacy odniesienia alkoholizmu do narcyzmu ( Link ). Ale narcyzm, nie jest jedynym problemem ,który dotyka alkoholików. Zmiany ich osobowości, to rzecz naturalna. Jest niejako wpisana w rytuał picia i nałogu. Teraz o osobowości borderline, która może zdominować inne osobowości i przełożyć się na sposób reagowania alkoholika na otaczajacy świat. Samotny, pusty, przytłoczony, smutny, zły, zgorzkniały, niespokojny, zestresowany i bezradny. To emocje, których doświadcza alkoholik  i używa alkoholu do samoleczenia swoich niechcianych uczuć. Jest impulsywny i często ma problemy z uczuciem porzucenia, które czyni go bezsilnym w walce o zachowanie trzeźwości. Alkohol jest tylko objawem podstawowego problemu. Alkoholicy cierpiący na pograniczną osobowość (osobowość Borderline) próbują stłumić emocjonalny ból poprzez dysocjację za pomocą alkoholu. Często nazywa się to zaburzeniem regulacji emocji. Wolę używać tego terminu, ponieważ osobowość z pogranicza brzm...

Dorastaliśmy w rodzinach dysfunkcyjnych. To środowisko wypaczyło nasze myślenie o nas samych i o otaczającym nas świecie. Widząc siebie w krzywym zwierciadle informacji i sygnałów dawanych nam przez naszych rodziców, uwierzyliśmy, że jesteśmy "nie w porządku".  Zostaliśmy pozbawieni naszej autentycznej tożsamości i zaczęliśmy szukać sposobów na dobre samopoczucie. Chociaż wyglądamy jak dorośli, nadal zachowujemy się jak dzieci i pozwalamy, aby inni mieli wpływ na nasze myślenie o sobie, nasze poczucie własnej wartości i nasze szczęście. Nasze nieprawidłowe myślenie było przyczyną tego, że podejmowaliśmy decyzje, które nas niszczyły. Dlatego też chcemy przestać poprawiać własne samopoczucie nieskutecznymi zachowaniami, nadużywaniem innych ludzi, seksem, substancjami odurzającymi, manią posiadania, manią sukcesu, pieniędzmi itp. Słowo przemoc najczęściej kojarzy nam się z biciem oraz przymusem fizycznym. Oczywiście zachowania takie kwalifikują się do grupy zachowań określanych...

Każdej minuty, każdego dnia, twoje ciało reaguje fizycznie. Dosłownie zmieniając się w odpowiedzi na myśli, które przebiegają w twoim umyśle. Wielokrotnie udowadniano, że samo myślenie o czymś powoduje że, twój mózg uwalnia neurotransmitery, chemiczne przekaźniki, które pozwalają mu komunikować się z częściami siebie i układu nerwowego. Neuroprzekaźniki kontrolują praktycznie wszystkie funkcje organizmu, od hormonów po trawienie, po uczucie szczęścia, smutku lub stresu. Wykazano że, same myśli mogą poprawić wzrok, sprawność i siłę. Efekt placebo , jak zaobserwowano w przypadku fałszywych operacji i pozorowanych leków, działa właśnie z powodu siły myśli. Okazało się, że oczekiwania i  skojarzenia zmieniają chemię mózgu i jego obwody. Skutkuje to prawdziwymi wynikami fizjologicznymi i poznawczymi, takimi jak mniejsze zmęczenie, niższa reakcja układu immunologicznego, podwyższony poziom hormonów i zmniejszony lęk. Spora część badań nad naturą świadomości, prowadzona przez ponad trzydz...

Bliskość jest podstawową potrzebą człowieka, realizowaną w relacjach z innymi. Tak też kształtowane są wzorce bliskości, na podstawie doświadczeń w relacjach. Rodzina, w której panują dobre, zdrowe, bliskie relacje, daje solidną bazę do rozwoju dziecka. Matka i ojciec są ze sobą związani silną relacją miłosną i mając oparcie w sobie z dostateczną troską i czułością, zwracają się ku dziecku. Największe znaczenie ma pierwsza relacja z matką. Bez czułego, odpowiadającego na wszystkie potrzeby fizyczne i emocjonalne opiekuna, dziecko nie przeżyje albo zostanie poważnie okaleczone psychicznie. Dzieje się tak podczas poważnych zaniedbań emocjonalnych w relacji matka-dziecko.  Ta relacja to baza, z której wychodzi się z pewnym nastawieniem do innych. Niezmiernie istotne znaczenia dla kształtowania się bliskich relacji ma relacja z ojcem, a potem z innymi bliskimi, przyjaciółmi, rodziną. Pomimo niewątpliwych uwarunkowań wzorca bliskości poprzez związek z matką, wszystkie inne relacje rów...

Zbieranie coraz większej ilości informacji, przemyślane możliwości i ostrożne, wyważone decyzje są lepsze. Tak, no jasne. Ale jak to zrobić? Odkryć, rzadko dokonuje się celowo tak często, jak Ci się wydaje. Po prostu dlatego że, rozwiązanie jest poza doświadczeniem jakie zdobył mózg. To doświadczenie jest kształtowane przez przekonania, kulturę i uprzedzenia. A świadomy umysł, najprawdopodobniej nigdy go nie znajdzie. Analityczne poszukiwanie  rozwiązania przeczesuje całą treść umysłu, ale nic poza nią. Niestety. Te nowe odpowiedzi których szukasz, znajdują się poza jego znaną zawartością. Kiedy pozwolimy swojemu mózgowi na integrację nowych informacji z istniejącą wiedzą na poziomie podświadomości, może on nawiązać nowe połączenia i zobaczyć wzorce nieoczywiste dla świadomego umysłu. Jest bardziej prawdopodobne że,własnie wtedy twórcze rozwiązania i pomysły zaczną kiełkować w mózgu. Wolącym stosować nieświadome podejście do problemu, zamiast dochodzić do niego w celowym podejściu...

Przed udzieleniem sobie pochwały za powstrzymanie się od zjedzenia kolejnego ciasteczka, albo ukaraniem się za uleganie tejże pokusie, rozejrzyj się wokół. Niedawno stwierdzono że, samokontrola albo jej brak, jest zaraźliwy. Samo obserwowanie kogoś ,albo tylko myślenie o kimś z dobrze wykształconą sztuką samokontroli, zwiększa prawdopodobieństwo wysokiej samokontroli u obserwującego. Zachodzi efekt przeciwny do polaryzacji, tzn. ludzie ze słabą samokontrolą wpływają na innych negatywnie. samokontrola jest zaraźliwa, ponieważ po ekspozycji na dobrą lub złą samokontrolę zmienia się dostępność myśli o niej. Efekt ten jest tak potężny, że zobaczenie czyjegoś imienia na ekranie w 10-milisekundowym mignięciu zmieniało zachowanie ochotników. „Korzystanie z wpływów społecznych, które są pozytywne, może wzmóc samokontrolę”. Czyli, „Poprzez wytężanie samokontroli pomagasz innym ją sprawować”. Ludzie mają skłonność do naśladowania zachowań innych, a rzeczy takie jak palenie papierosów, zażywanie ...

Pierwsza wizyta u psychologa Pewną stabilizację w codziennym chaosie niosą mechanizmy obronne. Techniki poznawania i oceniania z których korzystamy wszyscy. Dziecko rozbudowuje mechanizmy obronne, by wprowadzić, choć namiastkę ładu i sensu do życia, by zmniejszyć cierpienie. Najczęściej używanymi mechanizmami są: wyparcie;  zapomnieć, by przetrwać. Zaprzeczenie; pozwala powiedzieć „tak nie jest”. To nieakceptowanie istniejącego stanu rzeczy, sztuczka w postrzeganiu, że to co się dzieje, nie ma miejsca, że coś nie jest prawdą. Racjonalizacja; twierdzimy, że coś ma miejsce, ale podajemy powód, który wszystkich uspokaja. Projekcja; rzutujemy uczucia na kogoś innego, jesteśmy przekonani, że przeżywa je ktoś inny. Izolacja;  pamiętamy fakty, ale nie towarzyszące im uczucia. Sublimacja; nieakceptowany impuls kierujemy ku akceptowanym celom. By utrzymać wspólną z rodzicami więź, dziecko stosuje również czynności zabezpieczające w postaci: selektywnego braku uwagi; wymazanie z pamię...

Dla skuteczności terapii powrót do przeszłości to konieczność. Wielu ludzi nie wierzy, że możliwe jest spojrzenie na siebie i swoje doświadczenia z innej, niż obecna perspektywy, zobaczenia w nich korzyści. Ponieważ często koncentrują się na negatywnych aspektach swojej osobowości oraz przykrych stanach emocjonalnych, które im towarzyszą. Ci, którzy zdecydowali się na terapię, odkrywają stopniowo, jak duży i obciążający wpływ mają ślady przeżyć z dzieciństwa i sposobów radzenia sobie z nimi, które odcisnęły się na ich psychice w postaci nieadaptacyjnych schematów przeżywania, zachowania traktowania siebie, bycia w bliskich relacjach. Tego typu samoświadomość może pogłębić postrzeganie siebie w negatywny sposób. „Zdrowienie” polega na powrocie do przeszłości. A najczęsciej do własnego dzieciństwa. Próbie zrozumienia go i uporządkowania. „Rozliczenie się” z przeszłością, "rozdrapywanie ran" jest konieczne i obejmuje między innymi wyrażenie emocji, których krzywdzone dziecko n...

Niewyrażone negatywne uczucia z dzieciństwa,zmieniają się w depresje. Człowiek, który nie widzi wyjścia z sytuacji, kieruje przeciw sobie samemu oskarżenia, zarzuty i nienawiść, które wcześniej kierowała pod jego adresem inna osoba. Szczególnie tragiczna jest autoagresja. Psychiatrzy i psychologowie uważają nawet że, tatuowanie swojego ciała, to wyraz autoagresywnych zachowań. Wywodzi się ona z mających konkretne powody uczuć nienawiści i zazdrości, jakie przeżywało się w okresie dzieciństwa. Dziecku nie wolno było ujawnić tych emocji, ponieważ wyrażając nienawiść i zazdrość pogorszyłoby w ten sposób jeszcze bardziej swoją sytuację i we własnych oczach byłoby kimś złym. A ponieważ nie znalazło żadnej możliwości by dać ujście swym uczuciom, a samo ich pojawianie się wywoływało poczucie winy, kierowało je przeciw samemu sobie jako rodzaj kary. Największe tragedie rozgrywają się zatem w dzieciństwie. Dziecko odbiera odrzucenie siebie, jako nienawiść kierowaną do wewnątrz siebie samego...