Oczy otwarte

Bliskość jest podstawową potrzebą człowieka, realizowaną w relacjach z innymi. Tak też kształtowane są wzorce bliskości, na podstawie doświadczeń w relacjach. Rodzina, w której panują dobre, zdrowe, bliskie relacje, daje solidną bazę do rozwoju dziecka. Matka i ojciec są ze sobą związani silną relacją miłosną i mając oparcie w sobie z dostateczną troską i czułością, zwracają się ku dziecku. Największe znaczenie ma pierwsza relacja z matką. Bez czułego, odpowiadającego na wszystkie potrzeby fizyczne i emocjonalne opiekuna, dziecko nie przeżyje albo zostanie poważnie okaleczone psychicznie. Dzieje się tak podczas poważnych zaniedbań emocjonalnych w relacji matka-dziecko.  Ta relacja to baza, z której wychodzi się z pewnym nastawieniem do innych. Niezmiernie istotne znaczenia dla kształtowania się bliskich relacji ma relacja z ojcem, a potem z innymi bliskimi, przyjaciółmi, rodziną. Pomimo niewątpliwych uwarunkowań wzorca bliskości poprzez związek z matką, wszystkie inne relacje rów...

Zbieranie coraz większej ilości informacji, przemyślane możliwości i ostrożne, wyważone decyzje są lepsze. Tak, no jasne. Ale jak to zrobić? Odkryć, rzadko dokonuje się celowo tak często, jak Ci się wydaje. Po prostu dlatego że, rozwiązanie jest poza doświadczeniem jakie zdobył mózg. To doświadczenie jest kształtowane przez przekonania, kulturę i uprzedzenia. A świadomy umysł, najprawdopodobniej nigdy go nie znajdzie. Analityczne poszukiwanie  rozwiązania przeczesuje całą treść umysłu, ale nic poza nią. Niestety. Te nowe odpowiedzi których szukasz, znajdują się poza jego znaną zawartością. Kiedy pozwolimy swojemu mózgowi na integrację nowych informacji z istniejącą wiedzą na poziomie podświadomości, może on nawiązać nowe połączenia i zobaczyć wzorce nieoczywiste dla świadomego umysłu. Jest bardziej prawdopodobne że,własnie wtedy twórcze rozwiązania i pomysły zaczną kiełkować w mózgu. Wolącym stosować nieświadome podejście do problemu, zamiast dochodzić do niego w celowym podejściu...

Przed udzieleniem sobie pochwały za powstrzymanie się od zjedzenia kolejnego ciasteczka, albo ukaraniem się za uleganie tejże pokusie, rozejrzyj się wokół. Niedawno stwierdzono że, samokontrola albo jej brak, jest zaraźliwy. Samo obserwowanie kogoś ,albo tylko myślenie o kimś z dobrze wykształconą sztuką samokontroli, zwiększa prawdopodobieństwo wysokiej samokontroli u obserwującego. Zachodzi efekt przeciwny do polaryzacji, tzn. ludzie ze słabą samokontrolą wpływają na innych negatywnie. samokontrola jest zaraźliwa, ponieważ po ekspozycji na dobrą lub złą samokontrolę zmienia się dostępność myśli o niej. Efekt ten jest tak potężny, że zobaczenie czyjegoś imienia na ekranie w 10-milisekundowym mignięciu zmieniało zachowanie ochotników. „Korzystanie z wpływów społecznych, które są pozytywne, może wzmóc samokontrolę”. Czyli, „Poprzez wytężanie samokontroli pomagasz innym ją sprawować”. Ludzie mają skłonność do naśladowania zachowań innych, a rzeczy takie jak palenie papierosów, zażywanie ...

Pierwsza wizyta u psychologa Pewną stabilizację w codziennym chaosie niosą mechanizmy obronne. Techniki poznawania i oceniania z których korzystamy wszyscy. Dziecko rozbudowuje mechanizmy obronne, by wprowadzić, choć namiastkę ładu i sensu do życia, by zmniejszyć cierpienie. Najczęściej używanymi mechanizmami są: wyparcie;  zapomnieć, by przetrwać. Zaprzeczenie; pozwala powiedzieć „tak nie jest”. To nieakceptowanie istniejącego stanu rzeczy, sztuczka w postrzeganiu, że to co się dzieje, nie ma miejsca, że coś nie jest prawdą. Racjonalizacja; twierdzimy, że coś ma miejsce, ale podajemy powód, który wszystkich uspokaja. Projekcja; rzutujemy uczucia na kogoś innego, jesteśmy przekonani, że przeżywa je ktoś inny. Izolacja;  pamiętamy fakty, ale nie towarzyszące im uczucia. Sublimacja; nieakceptowany impuls kierujemy ku akceptowanym celom. By utrzymać wspólną z rodzicami więź, dziecko stosuje również czynności zabezpieczające w postaci: selektywnego braku uwagi; wymazanie z pamię...

Dla skuteczności terapii powrót do przeszłości to konieczność. Wielu ludzi nie wierzy, że możliwe jest spojrzenie na siebie i swoje doświadczenia z innej, niż obecna perspektywy, zobaczenia w nich korzyści. Ponieważ często koncentrują się na negatywnych aspektach swojej osobowości oraz przykrych stanach emocjonalnych, które im towarzyszą. Ci, którzy zdecydowali się na terapię, odkrywają stopniowo, jak duży i obciążający wpływ mają ślady przeżyć z dzieciństwa i sposobów radzenia sobie z nimi, które odcisnęły się na ich psychice w postaci nieadaptacyjnych schematów przeżywania, zachowania traktowania siebie, bycia w bliskich relacjach. Tego typu samoświadomość może pogłębić postrzeganie siebie w negatywny sposób. „Zdrowienie” polega na powrocie do przeszłości. A najczęsciej do własnego dzieciństwa. Próbie zrozumienia go i uporządkowania. „Rozliczenie się” z przeszłością, "rozdrapywanie ran" jest konieczne i obejmuje między innymi wyrażenie emocji, których krzywdzone dziecko n...

Niewyrażone negatywne uczucia z dzieciństwa,zmieniają się w depresje. Człowiek, który nie widzi wyjścia z sytuacji, kieruje przeciw sobie samemu oskarżenia, zarzuty i nienawiść, które wcześniej kierowała pod jego adresem inna osoba. Szczególnie tragiczna jest autoagresja. Psychiatrzy i psychologowie uważają nawet że, tatuowanie swojego ciała, to wyraz autoagresywnych zachowań. Wywodzi się ona z mających konkretne powody uczuć nienawiści i zazdrości, jakie przeżywało się w okresie dzieciństwa. Dziecku nie wolno było ujawnić tych emocji, ponieważ wyrażając nienawiść i zazdrość pogorszyłoby w ten sposób jeszcze bardziej swoją sytuację i we własnych oczach byłoby kimś złym. A ponieważ nie znalazło żadnej możliwości by dać ujście swym uczuciom, a samo ich pojawianie się wywoływało poczucie winy, kierowało je przeciw samemu sobie jako rodzaj kary. Największe tragedie rozgrywają się zatem w dzieciństwie. Dziecko odbiera odrzucenie siebie, jako nienawiść kierowaną do wewnątrz siebie samego...

Dojrzałość emocjonalna to przede wszystkim umiejętność wyrażania i radzenia sobie z emocjami. Dzięki tej zdolności osoba dojrzała emocjonalnie, akceptuje emocje innych i własne. Wysoko rozwinięta samoświadomość, pozwala na lepsze poznanie siebie. Swoich zalet i wad. Kolejnym pozytywnym aspektem osoby dojrzałej emocjonalnie, jest umiejętność skutecznego regulowania swojego zachowania. Nie oznacza to że złość, frustracja czy lęk jej nie dotyczą. W trudnych sytuacjach, człowiek dojrzały emocjonalnie nie przejawia bezradności, ale opanowanie. Stara się znaleźć racjonalne wyjście z sytuacji. Ważnymi cechami charakteryzującymi dojrzałość emocjonalną jest współczucie oraz empatia. Człowiek dojrzały uwolnił się od uczuć egoistycznych, zastępując je uczuciami skierowanymi na dobro innych. Dojrzałość emocjonalna z pewnością pomaga w tworzeniu zdrowych relacji oraz budowaniu głębokich więzi. Osoba dojrzała radzi sobie w grupie, potrafi nawiązać współprace z innymi oraz dobrze funkcjonuje w społec...

Dziedziczenie traumy. Względnie nowa nauka o epigenetyce dowodzi że, to kim jesteś jest zwieńczeniem doświadczeń w twoim życiu i nawet tych z życia twoich przodków, które powodują zmiany w funkcjonowaniu twoich genów. Modyfikacje występują bo geny mogą się włączać i wyłączać w zależności od środowiska które cie otacza. Innymi słowy, rodzisz się z pewnym zestawem genów, ale wydarzenia twojego życia determinują, które geny się wyrażają, a które geny nie. I tą determinację przekazujesz potokom. Złą wiadomością jest to, że trauma może zostać odziedziczona właśnie przez zmiany epigenetyczne. Niestety wiele mechanizmów, zachowań i problemów zdrowotnych powiązano z mechanizmami epigenetycznymi. Powiązane schorzenia obejmują wiele nowotworów, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia neurodegeneracyjne i psychologiczne, nałogi i choroby układu oddechowego, układu sercowo-naczyniowego, rozrodczego i neurobehawioralnego. Ale dobrą wiadomością jest to że, zmiany epigenetyczne można odwrócić. Dobra...

Niedawno dowiedziałem się że, pewien siedemnastoletni młodzieniec, będzie brał leki bo ma depresję."Ale tylko wychwytujące serotoninę", bo mama ma odlot, który spowodował jej obawy,a tatuś przestał brać udział w wychowaniu dzieciaka. Po prostu, olał gówniarza. W sumie, chłopak zupełnie normalny. No może nieco zahukany przez rozkwoczoną, apodyktyczną mamusię. Ale lekarze zalecili terapię... W sumie, to pierwszy raz przyjrzałem się różnym sposobom leczenia. Sprzedaż wszelkiego rodzaju antydepresantów, selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest bardzo wysoka. Pierwszy lek typu SSRI, prozac, szybko stał się najpowszechniej na świecie przepisywanym lekiem. Wielu psychiatrów,  reklamowało i reklamuje leki typu SSRI jako rewolucyjny krok naprzód w leczeniu zaburzeń umysłowych. często wypowiada zdanie że prozac sprawia, że pacjenci czują się „lepiej niż dobrze”. Próby kliniczne pokazywały jednak co innego. SSRI nie są skuteczniejsze od dwóch starszych klas a...

Często radości z odniesionego sukcesu towarzyszy lęk. Boimy się że ci, którzy będą nam zazdrościć, zechcą się na nas odegrać. Zauważono że, osoby obawiające się zawiści stają się często bardzo pomocne wobec osób, które mogą być zazdrosne o odniesiony sukces.  Można mówić o dwóch rodzajach zazdrości. Łagodnej i złośliwej. Osoby zazdrosne łagodnie, czują się zmotywowane do poprawiania swoich osiągnięć tak by dorównać osobie, której zazdroszczą. Z kolei złośliwi zazdrośnicy chcą zniszczyć sukces osoby, której zazdroszczą. Zgodnie z obserwacjami czynionymi na gruncie nauk ewolucyjnych o człowieku, należałoby się spodziewać że, osoby będące potencjalną ofiarą zawiści, będą zachowywać się bardziej społecznie, by osłabić siłę negatywnych zachować wobec siebie. Przeprowadzono eksperyment, który opierał się na założeniu że, zasłużona nagroda wywołuje zwykłą, łagodną zazdrość. A nie zasłużona, złośliwą zawiść. Ci, którzy ich zdaniem dostają niezasłużoną nagrodę,  poświęcają więcej cza...